• Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Έθιμα του Πάσχα

E-mail Εκτύπωση PDF

Οι Μεγάλη Εβδομάδα έφτασε!Στο χωριό κρατούνται ακόμη κάποια έθιμα όπως τα άφησαν οι μεγαλύτεροι και θέλησαν να τα διατηρήσουν οι νεότεροι εναπομείναντες κάτοικοι. Ας θυμηθούμε μερικά από αυτά όπως τα αναφέρει ο Ιωάννης Α. Γουρίδης στα «Λαογραφικά Βρυσικών»: « Μεγάλη Εβδομάδα: Τη Μεγάλη Εβδομάδα όλος ο κόσμος πηγαίνει στην Εκκλησία, στις αγρυπνίες.a.    Μεγάλη Πέμπτη: Την κόκκινη Πέφτη, όπως έλεγαν την Μεγάλη Πέμπτη, έβαφαν τρία κόκκινα αυγά και το ένα το ‘βαζαν στο εικονοστάσι. Την ημέρα αυτή, όπως και τη Μεγάλη Παρασκευή, δεν δούλευαν. Το βράδυ, όλο το χωριό πήγαινε στην εκκλησία για να ακούσει τα 12 ευαγγέλια. Το βράδυ έμεναν στην εκκλησία κορίτσια και άλλες γυναίκες για να ξενυχτήσουν το Χριστό.b.    Μεγάλη Παρασκευή: Η καμπάνα όλη τη μέρα χτυπούσε πένθιμα. Όλοι θα πήγαιναν στον Επιτάφιο λουλούδια, κερί και θυμίαμα. Τα παιδιά θα περνούσαν τρεις φορές κάτω απ’ τον Επιτάφιο. Το βράδυ, γύρω από τον Επιτάφιο, θα’ ψαλλαν όλοι οι  νέοι, ομάδες-ομάδες, το «η ζωή εν τάφω». Η περιφορά του Επιταφίου γινόταν μέσα στο χωριό κι όλος ο κόσμος θα περνούσε κάτω από τον Επιτάφιο, στην πόρτα της εκκλησίας.c.    Κυριακή του Πάσχα: Μεσάνυχτα θα χτυπούσε η καμπάνα κι όλο το χωριό θα μαζευόταν στην εκκλησία ν’ ακούσει το χαρμόσυνο άγγελμα. Ο καθένας με τη λαμπάδα του και με το κόκκινο αυγό οι μικροί. Με το «Χριστός Ανέστη» άρχιζε το τσούγκρισμα των αυγών. Σχολώντας η εκκλησία έπρεπε να παν το καινούριο φως της Ανάστασης στο σπίτι και ν’ ανάψουν μ’ αυτό πρώτα την καντήλα και μετά την φωτιά κλπ. Μετά θα καθόταν όλοι γύρω στο σουφρά για να φαν απ’ το ψητό αρνί, που ‘σφαζε ο αφέντης του σπιτιού το Σαββατόβραδο. Κάθε σπίτι, φτωχό ή πλούσιο, θα είχε για την Πασχαλιά τ’ αρνί, μικρό ή μεγάλο.Τη μέρα της Πασχαλιάς θα πήγαιναν στους μεγαλύτερους απ’ το σόι, πεθερούς, νούνους κλπ., την πασχαλιά (μπογάτσα) και τα κόκκινα αυγά. Οι Πασχαλιές ήταν μπογάτσες (μεγάλοι άρτοι) με ένα κόκκινο αυγό στη μέση και με σισάμι και σχέδια από πάνω.Οι συγγενείς θα επέστρεφαν πάλι Πασχαλιά. Για τα παιδιά που θα πήγαιναν να φιλήσουν το χέρι των παππούδων, γιαγιάδων, νταήδων κλπ., ετοίμαζαν τις γκουγκουχτούρες (κουλούρια με ένα κόκκινο αυγό στη μέση) και από ένα κόκκινο αυγό. Στις αρραβωνιασμένες έκαμναν διάφορα δώρα.Τη Δεύτερη Ανάσταση πήγαιναν όλοι στην Εκκλησιά και στο τέλος ο παπάς τους μοίραζε τα λουλούδια από τον Επιτάφιο, τα οποία έβαζαν στο εικονοστάσι και τα χρησιμοποιούσαν για θυμιάτισμα σε περίπτωση βασκάματος.Επί 40 μέρες σα χαιρετισμό χρησιμοποιούσαν το «Χριστός Ανέστη», αντί το «καλημέρα» ή «καλησπέρα».»  Καλή Ανάσταση λοιπόν σε όλους!Είθε κάθε χρόνο η εκκλησία του χωριού μας να γεμίζει με συγχωριανούς που θα αντεύχονται στο Χριστός Ανέστη «Αληθώς Ανέστη ο Κύριος» και παιδιά που θα τσουγκρίζουν τα κόκκινα αυγά τους ….έτσι για το έθιμο!!

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 18 Νοέμβριος 2011 08:06  
Ως τοπική κοινωνία, άρχοντες, λαός και κλήρος, έχουμε μερίδιο συνυπευθυνότητας και γι’ αυτά που γίναν, αλλά και γι' αυτά που χάθηκαν. Σ' αυτό τον τόπο που ζούμε η ιστορικογεωπολιτική άγνοια, μάλλον δε συγχωρείται. Αν αναλογιστούμε, ότι η ζωή, όπως και η φύση, δε χαρίζονται στους αδρανούντες, είναι βέβαιο, πως τα όποια κενά αφήνουμε εμείς, είναι έτοιμοι κάποιοι άλλοι να τα υποσχεθούν... Η Θράκη στο χρόνο

ΕΙΚΟΝΕΣ

ΖΩΝΑΡΑΔΙΚΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ